ex post facto law

💡 Constitution bars convicting someone under an ex post facto law, meaning one adopted after the alleged crime.

قانون اساسی، محکوم کردن کسی را بر اساس قانون عطف به ماسبق، به معنای به فرزندی پذیرفته شدن پس از جرم ادعایی، ممنوع می‌کند.

💡 “If Trump issues pardons while this gap in the law remains, then a later fix to the statute might be deemed an ‘ex post facto’ law that could not apply to the individuals already pardoned.”

«اگر ترامپ در حالی که این خلأ قانونی باقی است، عفو صادر کند، آنگاه اصلاح بعدی قانون ممکن است قانونی «پس از وقوع» تلقی شود که نمی‌تواند در مورد افرادی که قبلاً عفو شده‌اند اعمال شود.»

💡 An ex post facto law retroactively criminalizes conduct, a practice most constitutions forbid as fundamentally unfair to ordinary citizens.

یک قانون عطف به ماسبق، رفتاری را جرم‌انگاری می‌کند، عملی که اکثر قوانین اساسی آن را اساساً برای شهروندان عادی ناعادلانه می‌دانند و ممنوع می‌دانند.

💡 Because genocide became an official crime only after the Nuremberg trials, Germany decided in 1949 that charging former Nazis with this crime would amount to ex post facto law.

از آنجا که نسل‌کشی تنها پس از محاکمات نورنبرگ به یک جرم رسمی تبدیل شد، آلمان در سال ۱۹۴۹ تصمیم گرفت که متهم کردن نازی‌های سابق به این جرم، به منزله‌ی قانونی پس از وقوع جرم خواهد بود.

💡 Courts struck down the ordinance as an ex post facto law, reminding councilmembers that urgency doesn’t suspend legal architecture.

دادگاه‌ها این فرمان را به عنوان یک قانون عطف به ماسبق رد کردند و به اعضای شورا یادآوری کردند که فوریت، ساختار قانونی را به حالت تعلیق در نمی‌آورد.

💡 History classes explore why an ex post facto law undermines trust, replacing clear rules with ambushes.

کلاس‌های تاریخ بررسی می‌کنند که چرا یک قانون عطف به ماسبق، اعتماد را تضعیف می‌کند و قوانین روشن را با کمین جایگزین می‌کند.