Eteoclus

💡 Staging Eteoclus requires imagination; directors craft gestures and rhythms that grant secondary heroes memorable gravity.

به روی صحنه بردن اتئوکلوس نیاز به تخیل دارد؛ کارگردانان حرکات و ریتم‌هایی را خلق می‌کنند که به قهرمانان فرعی، جذابیتی به‌یادماندنی می‌بخشد.

💡 Eteoclus the son of the river Cephisus first sacrificed to them, as Hesiod says.

همانطور که هزیود می‌گوید، اتئوکلس، پسر رودخانه سفیسوس، اولین کسی بود که برای آنها قربانی کرد.

💡 Megareus, the offspring of Creon, is the valiant warrior who will either pay the debt of his nurture to his land or will decorate his father's house with the spoils of the conquered Eteoclus.

مگارئوس، فرزند کرئون، جنگجوی شجاعی است که یا دین تربیت خود را به سرزمینش ادا خواهد کرد یا خانه پدرش را با غنایم اتئوکلوس فتح‌شده زینت خواهد بخشید.

💡 Among the Seven against Thebes, Eteoclus receives fewer lines, yet his gate and emblem still anchor scholarly debates about symbolism.

در میان هفت نفر مخالف تبس، اتئوکلوس سطرهای کمتری دارد، با این حال دروازه و نشان او هنوز هم بحث‌های علمی در مورد نمادگرایی را مطرح می‌کند.

💡 He that is set against the gate of Ne�s is called Eteoclus by name.

آن که در برابر دروازه نیس ایستاده است، اتئوکلوس نام دارد.

💡 Students wrote monologues for Eteoclus, filling mythic margins with human breath and plausible fear.

دانش‌آموزان برای اتئوکلوس مونولوگ می‌نوشتند و حاشیه‌های اسطوره‌ای را با نفس انسانی و ترس باورپذیر پر می‌کردند.