errhine

💡 Those of the wild plant are very bitter: dried, they are said to prove a gentle errhine; as also are the flowers.

گیاهان وحشی بسیار تلخ هستند: خشک شده، گفته می‌شود که طعم ملایمی دارند؛ گل‌های آنها نیز همینطور.

💡 The dry leaves are powdered and used as an errhine, for the cure of headache.

برگ‌های خشک را پودر می‌کنند و به عنوان یک مسکن برای درمان سردرد استفاده می‌کنند.

💡 The powder of the leaves proves an agreeable errhine.

پودر برگ‌ها، طعم مطبوعی دارد.

💡 Apothecaries once prescribed an errhine to provoke sneezing, a practice now curated mostly by museums.

داروسازان زمانی برای تحریک عطسه، نوعی عرق‌سوز تجویز می‌کردند، روشی که اکنون بیشتر توسط موزه‌ها انجام می‌شود.

💡 Euphorbium or cayan pepper mixed with sugar, and used with caution as an errhine.

فرفیون یا فلفل کایان مخلوط با شکر، و با احتیاط به عنوان اررین استفاده می‌شود.

💡 Physicians abandoned errhine therapies as evidence replaced tradition.

پزشکان با جایگزینی شواهد به جای سنت، روش‌های درمانی اررین را کنار گذاشتند.