Egas Moniz

💡 Fifteen years ago, a group of doctors and lobotomy victims and their families campaigned to have Egas Moniz stripped of the Nobel Prize for Medicine he won in 1949 for devising lobotomy.

پانزده سال پیش، گروهی از پزشکان و قربانیان لوبوتومی و خانواده‌هایشان کمپینی را برای پس گرفتن جایزه نوبل پزشکی اگاس مونیز که در سال ۱۹۴۹ به خاطر ابداع لوبوتومی برنده شده بود، آغاز کردند.

💡 It was against this background that Portuguese neurologist Egas Moniz developed the lobotomy - or leucotomy as he called it - in 1935.

در چنین شرایطی بود که اگاس مونیز، متخصص مغز و اعصاب پرتغالی، لوبوتومی - یا به قول خودش لکوتومی - را در سال ۱۹۳۵ ابداع کرد.

💡 Egas Moniz shared the Nobel Prize for work on prefrontal leucotomy, a procedure now condemned for harm despite historical context.

اگاس مونیز جایزه نوبل را به خاطر کار بر روی لکوتومی جلوی مغز به اشتراک گذاشت، روشی که اکنون علیرغم پیشینه تاریخی به دلیل آسیب‌زا بودن محکوم می‌شود.

💡 Medical students discuss Egas Moniz carefully, distinguishing innovation from harm and emphasizing consent within evolving standards.

دانشجویان پزشکی با دقت در مورد اگاس مونیز بحث می‌کنند، نوآوری را از آسیب متمایز می‌کنند و بر رضایت در چارچوب استانداردهای در حال تحول تأکید می‌کنند.

💡 Exhibits featuring Egas Moniz contextualize awards within broader histories, inviting sober reflection rather than uncomplicated celebration.

نمایشگاه‌هایی که اگاس مونیز در آن‌ها حضور دارد، جوایز را در چارچوب تاریخ‌های گسترده‌تر قرار می‌دهند و به جای تجلیلی ساده، ما را به تأملی هوشیارانه دعوت می‌کنند.

💡 At some point, he opened a book by Portuguese neurologist Egas Moniz and got religion.

در برهه‌ای از زمان، او کتابی از متخصص مغز و اعصاب پرتغالی، اگاس مونیز، را باز کرد و به دین گرایش پیدا کرد.