Druid stone

💡 Archaeologists mapped the Druid stone alignment with distant peaks, suggesting seasonal markers rather than altars, though ceremony and measurement often travel together.

باستان‌شناسان هم‌ترازی سنگ‌های درویدها را با قله‌های دوردست نقشه‌برداری کردند که نشان‌دهنده‌ی نشانگرهای فصلی است نه محراب‌ها، هرچند مراسم و اندازه‌گیری اغلب با هم اتفاق می‌افتند.

💡 "Christian!" said Larry, trembling, as he had trembled when he spoke to her by the Druid Stone on Cnocán an Ceoil Sidhe.

لری با لرز گفت: «مسیحی!» همانطور که وقتی کنار سنگ درویدها در کنوکان آن سِئول سیده با او صحبت می‌کرد، می‌لرزید.

💡 Local legends claim the Druid stone turns three times on Midsummer, which seems unlikely, yet the hilltop wind encourages respectful skepticism.

افسانه‌های محلی ادعا می‌کنند که سنگ درویدها در نیمه تابستان سه بار می‌چرخد، که بعید به نظر می‌رسد، با این حال باد تپه، شک و تردید محترمانه‌ای را تشویق می‌کند.

💡 The old Druid stone had affected her child’s mind in somewhat the same way, but with a difference.

سنگ دروید پیر، ذهن فرزندش را تا حدودی به همان شکل، اما با کمی تفاوت، تحت تأثیر قرار داده بود.

💡 The sun was low in the west when they came out on to the open hillside, and went on up the path, through the heather, that led to the Druid stone beside the Tober an Sidhe, the fairies' well.

خورشید در غرب پایین آمده بود که آنها به دامنه تپه رسیدند و از میان خلنگزارها به سمت بالا رفتند، مسیری که به سنگ دروئیدها در کنار توبر آن سیده، چاه پریان، منتهی می‌شد.

💡 We hiked to the Druid stone, a solitary monolith weathered like elephant skin, overlooking heather slopes and a valley stitched with sheep.

ما به سمت سنگ درویدها پیاده‌روی کردیم، یک مونولیت منفرد که مانند پوست فیل فرسوده شده بود و مشرف به دامنه‌های خلنگزار و دره‌ای بود که گوسفندان آن را پوشانده بودند.