doth

💡 I’m fond of quoting William Shakespeare in times like these; in his play Julius Caesar, Caesar says, “The skies are painted with unnumber’d sparks, they are all fire and every one doth shine.”

من عاشق نقل قول از ویلیام شکسپیر در چنین مواقعی هستم؛ قیصر در نمایشنامه‌اش، جولیوس سزار، می‌گوید: «آسمان‌ها با جرقه‌های بی‌شماری نقاشی شده‌اند، همه آنها آتش هستند و همه می‌درخشند.»

💡 “Methinks the lady doth protest too much” survives in jokes; editors advise modern phrasing unless quoting deliberately.

عبارت «به نظر من خانم زیادی اعتراض می‌کند» در جوک‌ها باقی مانده است؛ ویراستاران توصیه می‌کنند که از عبارات مدرن استفاده شود، مگر اینکه عمداً نقل قول شود.

💡 Life affords no simple pleasures, and even that delectable crunch comes with a weighty debate: How much potato doth a true crisp — chip, to the Americans — contain?

زندگی هیچ لذت ساده‌ای را به ما نمی‌دهد، و حتی آن تردیِ لذیذ هم با بحثی سنگین همراه است: یک چیپس واقعی - که آمریکایی‌ها آن را چیپس می‌نامند - چقدر سیب‌زمینی دارد؟

💡 “Our wooing doth not end like an old play,” Berowne says.

برون می‌گوید: «جشن و سرور ما مثل یک نمایش قدیمی تمام نمی‌شود.»

💡 In the first scene, for example, the prologue is delivered more or less intact, minus a “doth” here and there.

برای مثال، در صحنه اول، مقدمه کم و بیش دست نخورده ارائه می‌شود، منهای یک «دات» اینجا و آنجا.