nuncle

💡 The editor kept nuncle in the translation, trusting footnotes to carry the flavor of Shakespearean banter.

ویراستار در ترجمه، عمو را نگه داشت و به پاورقی‌ها اعتماد کرد تا حال و هوای شوخی‌های شکسپیری را داشته باشند.

💡 In the play, the fool calls the king nuncle, an affectionate, archaic twist that reveals closeness despite danger.

در این نمایش، ابله، پادشاه را عمو خطاب می‌کند، لحنی محبت‌آمیز و قدیمی که نشان از نزدیکی او با وجود خطر دارد.

💡 She had learned what that tasted like at her nuncle’s kingsmoot.

او در کینگزموت عمویش یاد گرفته بود که این چه مزه‌ای دارد.

💡 She had to pay her nuncle his just due.

او مجبور بود حق عمویش را بپردازد.

💡 “Never let my nuncle hear you say that. Tell the Crow’s Eye he’s afraid of kinslaying, and he’ll murder one of his own sons just to prove you wrong.”

«هیچ‌وقت نگذار عمویم این حرف‌ها را از تو بشنود. به چشم کلاغ بگو که از خویشاوندکشی می‌ترسد، و او یکی از پسران خودش را خواهد کشت تا به تو ثابت کند که اشتباه می‌کنی.»

💡 Grandchildren still tease their nuncle, a family nickname that survived migrations and new dialects.

نوه‌ها هنوز عمویشان را مسخره می‌کنند، لقبی خانوادگی که از مهاجرت‌ها و گویش‌های جدید جان سالم به در برده است.