Disraeli

💡 Indeed, the only previous Tory leaders who got a nod of approval in his speech - apart from Thatcher - were Disraeli, Churchill... and Iain Duncan Smith.

در واقع، تنها رهبران قبلی حزب محافظه‌کار که در سخنرانی او سر تکان دادند - به جز تاچر - دیزرائیلی، چرچیل... و ایان دانکن اسمیت بودند.

💡 “After sitting next to Mr. Gladstone I thought he was the cleverest man in England. But after sitting next to Mr. Disraeli I thought I was the cleverest woman in England.”

«بعد از اینکه کنار آقای گلدستون نشستم، فکر کردم او باهوش‌ترین مرد انگلستان است. اما بعد از اینکه کنار آقای دیزرائیلی نشستم، فکر کردم خودم باهوش‌ترین زن انگلستان هستم.»

💡 Quotations attributed to Disraeli multiply online; historians trace originals patiently, separating aphorisms from wishful misremembering.

نقل قول‌های منسوب به دیزرائیلی به صورت آنلاین زیاد می‌شوند؛ مورخان با صبر و حوصله اصل گفته‌ها را ردیابی می‌کنند و جملات قصار را از اشتباهات واهی و آرزومندانه جدا می‌کنند.

💡 Biographers portray Disraeli as theatrical yet pragmatic, mastering parliament’s drama while pursuing carefully staged reforms.

زندگینامه‌نویسان، دیزرائیلی را به عنوان فردی تئاتری اما عمل‌گرا تصویر می‌کنند که بر نمایش پارلمان تسلط دارد و در عین حال اصلاحاتی را که با دقت برنامه‌ریزی شده‌اند، دنبال می‌کند.

💡 Apparently, they’re strictly heeding Disraeli’s advice which was to “Never apologize, never explain!”

ظاهراً آنها کاملاً به توصیه دیزرائیلی عمل می‌کنند که «هرگز عذرخواهی نکن، هرگز توضیح نده!»

💡 A novel imagined Disraeli eavesdropping in railway carriages, collecting accents and gossip for future speeches.

رمانی، دیزرائیلی را در حال استراق سمع در واگن‌های راه‌آهن و جمع‌آوری لهجه‌ها و شایعات برای سخنرانی‌های آینده تصویر می‌کرد.