Douglas-Home

💡 He served as special adviser and speechwriter to Prime Minister Alec Douglas-Home, who was in office from 1963 to 1964, and worked at Conservative Party headquarters.

او به عنوان مشاور ویژه و نویسنده سخنرانی‌های نخست وزیر الک داگلاس-هوم، که از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ در این سمت بود، خدمت کرد و در دفتر مرکزی حزب محافظه‌کار مشغول به کار بود.

💡 But politics beckoned and in the early 1960s he became a speech writer for then prime minister Alec Douglas-Home.

اما سیاست او را به خود جذب کرد و در اوایل دهه ۱۹۶۰ او نویسنده سخنرانی‌های الک داگلاس-هوم، نخست‌وزیر وقت، شد.

💡 His newspaper columns in the 1960s sniffed at Sir Ted Heath's "stagnant mind" and dismissed Sir Alec Douglas-Home as a "bomb-happy fossil".

ستون‌های روزنامه‌های او در دهه ۱۹۶۰، «ذهن راکد» سر تد هیث را به باد انتقاد می‌گرفتند و سر الک داگلاس-هوم را به عنوان «فسیلی که همیشه دنبال بمب است» طرد می‌کردند.

💡 Alec Douglas-Home left Downing Street in 1964 but returned to cabinet as Edward Heath's foreign secretary in 1970.

الک داگلاس-هوم در سال ۱۹۶۴ داونینگ استریت را ترک کرد اما در سال ۱۹۷۰ به عنوان وزیر امور خارجه ادوارد هیث به کابینه بازگشت.