dirty realism

💡 Remember “dirty realism,” the label some critics applied in the 1980s to the work of writers like Richard Ford and Jayne Anne Phillips?

«رئالیسم کثیف» را به خاطر دارید، برچسبی که برخی منتقدان در دهه ۱۹۸۰ به آثار نویسندگانی مانند ریچارد فورد و جین آن فیلیپس نسبت می‌دادند؟

💡 The frank jocularity of the wisecracks bumps up against rogue jolts of cutesiness and a slightly dirty realism, familiar from Sundance dramedies.

شوخی‌های رک و صریح کنایه‌ها در مقابل تکان‌های سرکشانه‌ی بامزگی و رئالیسم کمی کثیف، که از درام‌کمدی‌های ساندنس آشناست، قرار می‌گیرد.

💡 Elsewhere, on songs like Bottle By My Bed and Pills, Sweeney pulls the curtain back on middle age hardship with a dirty realism largely absent from her first couple albums recorded on major labels.

در جای دیگر، در آهنگ‌هایی مانند Bottle By My Bed و Pills، سوینی با رئالیسم کثیفی که عمدتاً در آلبوم‌های زوج اولش که توسط ناشران بزرگ ضبط شده بود، غایب بود، پرده از سختی‌های میانسالی برمی‌دارد.

💡 The anthology’s dirty realism featured motel rooms, small betrayals, and sentences sharp enough to slice clichés into honest, painful confetti.

رئالیسم کثیف این گلچین، اتاق‌های متل، خیانت‌های کوچک و جملاتی به اندازه کافی تیزبینانه را به تصویر می‌کشید که کلیشه‌ها را به تکه‌های صادقانه و دردناکی تبدیل کند.

💡 Students argued whether dirty realism romanticizes hardship; the best stories refused easy answers and tidy morals.

دانشجویان بحث می‌کردند که آیا رئالیسم کثیف، سختی‌ها را رمانتیک جلوه می‌دهد یا خیر؛ بهترین داستان‌ها از پاسخ‌های آسان و نکات اخلاقی شسته‌رفته خودداری می‌کردند.

💡 A zine revived dirty realism for the gig era, capturing late-shift humor and fragile ambitions.

یک مجله، رئالیسم کثیف را برای دوران اجرای برنامه‌های کنسرت احیا کرد و طنز شیفت آخر و جاه‌طلبی‌های شکننده را به تصویر کشید.