ashcan school

💡 I studied paintings by George Bellows, and the Ashcan school of painting was an inspiration.

من نقاشی‌های جورج بلوز را مطالعه کردم و مکتب نقاشی اشکان الهام‌بخش من بود.

💡 In his teens and after he made creditable sketches and watercolors of New York, mostly in a style aligned with Ashcan School realism.

در دوران نوجوانی و پس از آن، طرح‌ها و نقاشی‌های آبرنگ معتبری از نیویورک کشید، که عمدتاً به سبکی همسو با رئالیسم مکتب اشکان بودند.

💡 Students painted in ashcan school style, using limited palettes and quick strokes to capture late buses and neon reflections.

دانش‌آموزان به سبک مدرسه‌ی آشکان نقاشی می‌کردند، با استفاده از پالت‌های محدود و ضربات سریع قلم برای ثبت اتوبوس‌های دیرهنگام و انعکاس نور نئون.

💡 The documentary framed the ashcan school as a democratic eye, celebrating workers, immigrants, and unvarnished streets.

این مستند، مدرسه‌ی آشکان را به عنوان نگاهی دموکراتیک به تصویر کشید و کارگران، مهاجران و خیابان‌های بی‌پیرایه را مورد ستایش قرار داد.

💡 Critics reassessed the ashcan school, noting both empathy and blind spots typical of its era.

منتقدان مکتب آشکان را دوباره ارزیابی کردند و به همدلی و نقاط کور معمول آن دوران اشاره کردند.