dirty old man

💡 My reality self felt like a dirty old man who needed to pay to play.

خودِ واقعی‌ام حس یک پیرمرد کثیف را داشت که برای بازی کردن باید پول بدهد.

💡 I asked myself as I watched them lie shamelessly to the dirty old man.

از خودم پرسیدم وقتی دیدم چطور بی‌شرمانه به پیرمرد کثیف دروغ می‌گویند.

💡 People labeled him a dirty old man unfairly; the investigation found only grumpiness and a stubborn devotion to pigeons.

مردم به ناحق او را پیرمرد کثیفی خطاب می‌کردند؛ تحقیقات تنها چیزی که از او یافت شد، بدخلقی و علاقه‌ی لجوجانه‌اش به کبوترها بود.

💡 Bukowski growled and grumbled poems tersely, the “notes of a dirty old man.”

بوکوفسکی غرغر می‌کرد و شعرهایش را مختصر و مفید می‌خواند، «یادداشت‌های یک پیرمرد کثیف».

💡 Comedy that leans on a dirty old man trope ages fast; smarter writers aim higher.

کمدی‌هایی که به کلیشه‌های پیرمردهای کثیف تکیه می‌کنند، زود کهنه می‌شوند؛ نویسندگان باهوش‌تر اهداف والاتری را دنبال می‌کنند.

💡 The script avoided the cliché of a dirty old man, choosing instead a complex retiree with boundaries, hobbies, and growth.

فیلمنامه از کلیشه یک پیرمرد کثیف اجتناب کرد و در عوض یک بازنشسته پیچیده با مرزها، سرگرمی‌ها و رشد را انتخاب کرد.