diprotodon

💡 Within a few thousand years the last, lonesome diprotodon would pass away, and with her the entire species.

ظرف چند هزار سال، آخرین دیپروتودونِ تنها از دنیا رفت و به همراه او، تمام گونه نیز از بین رفت.

💡 Artists reconstructed diprotodon fur patterns from preserved collagen, offering educated guesses rather than definitive portraits.

هنرمندان الگوهای خز دیپروتودون را از کلاژن حفظ‌شده بازسازی کردند و به جای تصاویر قطعی، حدس‌های آگاهانه ارائه دادند.

💡 So when a diprotodon, the largest marsupial ever to walk the earth, set eyes for the first time on this frail-looking ape, he probably gave it one glance and then went back to chewing leaves.

بنابراین وقتی یک دیپروتودون، بزرگترین کیسه‌داری که تاکنون روی زمین قدم گذاشته است، برای اولین بار چشمش به این میمون نحیف افتاد، احتمالاً نگاهی گذرا به آن انداخت و سپس دوباره به جویدن برگ‌ها پرداخت.

💡 Consequently, if humans cut down even one diprotodon every few months, it would be enough to cause diprotodon deaths to outnumber births.

در نتیجه، اگر انسان‌ها حتی هر چند ماه یک بار یک دیپروتودون را قطع کنند، کافی است تا تعداد مرگ و میر دیپروتودون‌ها از تعداد تولد آنها بیشتر شود.

💡 Excavations uncovered diprotodon footprints beside drying lake beds, suggesting seasonal movements across arid landscapes.

کاوش‌ها ردپاهای دیپروتودون را در کنار بستر دریاچه‌های در حال خشک شدن کشف کردند که نشان‌دهنده‌ی جابجایی‌های فصلی در مناطق خشک است.

💡 The massive diprotodon browsed ancient Australian woodlands, a giant relative of modern wombats inspiring Aboriginal stories.

این دیپروتودون عظیم‌الجثه که از خویشاوندان غول‌پیکر وُمبَت‌های امروزی است، در جنگل‌های باستانی استرالیا پرسه می‌زد و الهام‌بخش داستان‌های بومیان استرالیا بوده است.