diluvialism

💡 Museums contextualize diluvialism historically, emphasizing how evidence and methods matured alongside instruments and open debate.

موزه‌ها، دیلویالیسم را از نظر تاریخی در بافت تاریخی خود قرار می‌دهند و بر این نکته تأکید می‌کنند که چگونه شواهد و روش‌ها در کنار ابزارها و بحث‌های آزاد به بلوغ رسیده‌اند.

💡 Teachers compare diluvialism with contemporary stratigraphy, encouraging students to update beliefs when new data insists politely.

معلمان، دیلویالیسم را با چینه‌شناسی معاصر مقایسه می‌کنند و دانش‌آموزان را تشویق می‌کنند که وقتی داده‌های جدید مؤدبانه اصرار دارند، باورهای خود را به‌روز کنند.

💡 Nineteenth-century diluvialism attributed geological features to a single flood; modern science presents longer, messier stories written by ice, wind, and time.

نظریه سیل‌خیزی قرن نوزدهم، ویژگی‌های زمین‌شناسی را به یک سیل واحد نسبت می‌داد؛ علم مدرن داستان‌های طولانی‌تر و پیچیده‌تری را ارائه می‌دهد که توسط یخ، باد و زمان نوشته شده‌اند.