vitalism

💡 During that Algiers Motel purgatory, the Motown vitalism (and its implied orgiastic decadence) is interrupted by a John Coltrane jazz record.

در طول آن برزخِ متل الجزیره، شور و نشاط موتاون (و انحطاطِ مستتر در آن) با یک صفحه جاز از جان کولترین قطع می‌شود.

💡 The lecture traced how Wöhler’s synthesis challenged vitalism in chemistry.

این سخنرانی نشان داد که چگونه سنتز وهلر، حیات‌گرایی در شیمی را به چالش می‌کشد.

💡 Philosophers revisit vitalism when discussing emergent properties in complex systems.

فیلسوفان هنگام بحث در مورد ویژگی‌های نوظهور در سیستم‌های پیچیده، دوباره به حیات‌گرایی روی می‌آورند.

💡 Early biologists debated vitalism, wondering whether life required a special force beyond chemistry.

زیست‌شناسان اولیه در مورد حیات‌گرایی بحث می‌کردند و از خود می‌پرسیدند که آیا حیات به نیروی ویژه‌ای فراتر از شیمی نیاز دارد یا خیر.

💡 When du Bois-Reymond came to the topic, it was still musty with doctrines of vitalism and mechanism, forces and fluids, irritability and sensibility, and other arcana of biology.

وقتی دو بوا-ریموند به این موضوع پرداخت، هنوز از آموزه‌های حیات‌گرایی و مکانیسم، نیروها و سیالات، تحریک‌پذیری و حساسیت و سایر اسرار زیست‌شناسی، بوی نم می‌داد.

💡 Modern textbooks treat vitalism as a historical chapter that spurred sharper experiments.

کتاب‌های درسی مدرن، نظریه حیات‌گرایی را به عنوان فصلی تاریخی در نظر می‌گیرند که آزمایش‌های دقیق‌تری را برانگیخته است.