Dies Irae

💡 At the end, the Disney organ, with its wood pipes, plays, as the forest burns, an angry Dies Irae.

در پایان، ارگ دیزنی، با نی‌های چوبی‌اش، همزمان با سوختن جنگل، صدای خشمگین دیز ایرای را می‌نوازد.

💡 With its ingenious recastings of Russian Orthodox chants and the Catholic “Dies Irae,” this can be a grand, mesmerizingly intense score, a danse macabre written as World War II was underway.

با بازآفرینی‌های هوشمندانه‌اش از سرودهای ارتدکس روسی و سرود کاتولیک «Dies Irae»، این می‌تواند یک موسیقی متن باشکوه و مسحورکننده باشد، یک رقص خوفناک که در جریان جنگ جهانی دوم نوشته شده است.

💡 Still, the books wouldn’t have to face that Dies Irae for a while yet.

با این حال، کتاب‌ها فعلاً مجبور نیستند با آن Dies Irae روبرو شوند.

💡 Film composers quote Dies Irae for menace, a musical shortcut that audiences recognize even without Latin classes.

آهنگسازان فیلم از آهنگ Dies Irae برای اشاره به تهدید استفاده می‌کنند، یک میانبر موسیقی که مخاطبان حتی بدون کلاس‌های لاتین آن را تشخیص می‌دهند.

💡 The choir thundered Dies Irae, a medieval melody that still shakes spines and dares trumpets to behave.

گروه کر، آهنگ «دیِس ایره» را با صدای رعدآسا نواختند، ملودی قرون وسطایی که هنوز هم ستون فقرات را می‌لرزاند و شیپورها را به وجد می‌آورد.

💡 We analyzed how Dies Irae morphs across centuries, from chant to symphonic pyrotechnics and unsettling cinema.

ما بررسی کردیم که چگونه «دیز ایره» در طول قرن‌ها، از سرودخوانی گرفته تا آتش‌بازی‌های سمفونیک و سینمای نگران‌کننده، تغییر شکل می‌دهد.