dianoia

💡 And the extremity of the rational soul is opinion, which in his Sophista he defines to be that power which knows the conclusion of dianoia.

و نهایتِ نفسِ عاقل، رأی و نظر است که او در کتاب «سوفستا» آن را نیرویی تعریف می‌کند که از فرجامِ دیانویا آگاه است.

💡 In rhetoric, dianoia refers to thought or theme, so we tracked how arguments unfolded beneath sparkling anecdotes.

در علم بلاغت، دیانویا به اندیشه یا مضمون اشاره دارد، بنابراین ما چگونگی بسط استدلال‌ها را در پس حکایت‌های درخشان پیگیری کردیم.

💡 Understanding dianoia helped editors align structure with purpose, rescuing drafts from charming yet directionless wanderings.

درک دیانویا به تدوینگران کمک کرد تا ساختار را با هدف هماهنگ کنند و پیش‌نویس‌ها را از سرگردانی‌های جذاب اما بی‌هدف نجات دهند.

💡 There is here the first passage of dianoia or general reflexion of life, which later became a regular feature of tragedy.

در اینجا اولین بخش از دیانویا یا بازتاب کلی زندگی وجود دارد که بعدها به یکی از ویژگی‌های معمول تراژدی تبدیل شد.

💡 The professor asked us to identify the dianoia driving the play, not just summarize witty dialogue.

استاد از ما خواست که دیانویا (نوعی موسیقی) محرک نمایش را شناسایی کنیم، نه اینکه فقط دیالوگ‌های طنزآمیز را خلاصه کنیم.