devils-bit

💡 Seven years on, it is starting to look respectable, filled with fritillaries, oxeye daisies, devil’s-bit scabious, and bird’s-foot trefoil.

هفت سال بعد، کم‌کم دارد آبرومند به نظر می‌رسد، پر از لاله واژگون، گل مینا، گل اسکابوز بیت شیطان و گل سه برگ پنجه پرنده.

💡 Folklore claims the devil's bit plant once had longer roots, which mischievous jaws supposedly shortened; ecologists offer simpler soil and water explanations.

افسانه‌های عامیانه ادعا می‌کنند که گیاه گزنده شیطان زمانی ریشه‌های بلندتری داشته که ظاهراً آرواره‌های شیطان آنها را کوتاه کرده‌اند؛ بوم‌شناسان توضیحات ساده‌تری در مورد خاک و آب ارائه می‌دهند.

💡 The butterfly depends on a network of marshy grassland habitat, usually grazed by cattle, with a plentiful supply of the devil's-bit scabious plant - its favourite food.

این پروانه به شبکه‌ای از زیستگاه‌های علفزارهای باتلاقی وابسته است که معمولاً مورد چرای گاو قرار می‌گیرد و منبع فراوانی از گیاه اسکابیوس بیت شیطان - غذای مورد علاقه‌اش - دارد.

💡 Gardeners plant devil's bit to extend nectar into autumn, feeding butterflies when summer borders fade and bees still patrol hopefully.

باغبانان بوته شیطان را می‌کارند تا شهد را تا پاییز ادامه دهند و وقتی مرزهای تابستانی محو می‌شوند و زنبورها هنوز به گشت‌زنی ادامه می‌دهند، پروانه‌ها از آن تغذیه کنند.

💡 I asked one farmer the name of a brilliant autumnal flower whose intense purple was then unfamiliar to me—the Devil's-bit.

از یک کشاورز نام یک گل پاییزی درخشان را پرسیدم که بنفش پررنگش برایم ناآشنا بود - نیش شیطان.

💡 We found devil's bit scabious thriving beside the bog, its violet buttons buzzing with pollinators despite the stubborn afternoon drizzle.

ما گیاه شیطانک را در کنار باتلاق دیدیم که با وجود نم‌نم باران شدید بعدازظهر، پر از گرده افشان بود.