Devanagari

💡 Whereas Hindi is written in the Devanagari script, which has strong cultural associations with Hinduism, Urdu is written in the Perso-Arabic script, which has strong associations with Islam.

در حالی که زبان هندی با خط دیواناگری نوشته می‌شود که پیوندهای فرهنگی قوی با هندوئیسم دارد، زبان اردو با خط فارسی-عربی نوشته می‌شود که پیوندهای قوی با اسلام دارد.

💡 Can you imagine if, instead of Hindi's Devanagari script, it were written in Chinese?

می‌توانید تصور کنید اگر به جای خط دیواناگری هندی، به چینی نوشته می‌شد؟

💡 She practiced Devanagari each morning, discovering muscle memory anchors vowels gently while consonants snap satisfyingly into syllabic clusters like architectural joinery.

او هر روز صبح دیواناگری تمرین می‌کرد و کشف کرد که حافظه عضلانی، مصوت‌ها را به آرامی تثبیت می‌کند در حالی که صامت‌ها به طرز رضایت‌بخشی در خوشه‌های هجایی مانند اتصالات معماری قرار می‌گیرند.

💡 Twenty-one were taught to read and write the Devanagari script, which is used in Hindi and other Indian languages, over six months.

به بیست و یک نفر طی شش ماه خواندن و نوشتن خط دواناگاری، که در زبان هندی و سایر زبان‌های هندی استفاده می‌شود، آموزش داده شد.

💡 Publishers chose Devanagari over Latin for the edition, trusting readers to meet poetry where Nagari letters breathe.

ناشران برای این نسخه، زبان دواناگاری را به لاتین ترجیح دادند و به خوانندگان اعتماد کردند که در جایی که حروف ناگاری نفس می‌کشند، با شعر روبرو می‌شوند.

💡 A children’s primer in Devanagari paired letters with recipes, songs, and neighbors’ names, making literacy taste like cardamom, mango, and festival evenings.

یک کتاب مقدماتی کودکان به زبان دواناگاری حروف را با دستور پخت غذاها، آهنگ‌ها و نام همسایه‌ها جفت می‌کرد و باعث می‌شد سوادآموزی طعم هل، انبه و شب‌های جشنواره را داشته باشد.