deer fern

💡 We found deer fern along the trail, glossy fronds curling like small question marks after rain.

ما در امتداد مسیر سرخس گوزنی پیدا کردیم، برگ‌های براق آن مثل علامت سوال‌های کوچک بعد از باران پیچ خورده بودند.

💡 Landscape designers specified deer fern for shaded courtyards, where evergreen textures soften concrete corners year-round.

طراحان فضای سبز، سرخس آهویی را برای حیاط‌های سایه‌دار مشخص کرده‌اند، جایی که بافت‌های همیشه سبز، گوشه‌های بتنی را در تمام طول سال نرم می‌کنند.

💡 Among the ferns was a variety called Blechnum spicant, also known as a hard fern or deer fern.

در میان سرخس‌ها گونه‌ای به نام بلِخنوم اسپیکانت وجود داشت که به سرخس سخت یا سرخس آهویی نیز معروف است.

💡 The deer fern also has two kinds of fronds, but this grows all the way from sea level to the glaciers, being at its best in the dense forest area.

سرخس گوزنی نیز دو نوع برگ دارد، اما این سرخس از سطح دریا تا یخچال‌های طبیعی رشد می‌کند و در مناطق جنگلی متراکم بهترین رشد خود را دارد.

💡 Owner Brian Smith turned this slab of concrete into a cozy green nook with olive trees and a dozen plants from deer fern to flowering jasmine.

مالک، برایان اسمیت، این تکه بتن را به یک گوشه دنج و سبز با درختان زیتون و دوازده گیاه از سرخس گوزنی گرفته تا گل یاس تبدیل کرد.

💡 The guidebook noted deer fern thrives in acidic soils, rewarding patience with elegant, well-behaved clumps.

در کتاب راهنما آمده است که سرخس گوزنی در خاک‌های اسیدی رشد می‌کند و با توده‌های زیبا و خوش‌قیافه، صبر و شکیبایی را پاداش می‌دهد.