dead-tree

💡 Arborists left the dead tree standing safely as a snag, prioritizing habitat for insects, fungi, and cavity-nesting birds.

درختکاران درخت مرده را به عنوان یک درخت تنومند، سالم و سرپا نگه داشتند و اولویت را به زیستگاه حشرات، قارچ‌ها و پرندگان لانه‌ساز دادند.

💡 Of course, that’s easy for me to say given my profession’s tree-killing heritage; we in the newspaper business still coldly refer to the print paper as the “dead-tree edition.”

البته، با توجه به میراث درخت‌کشی در حرفه‌ام، گفتن این حرف برایم آسان است؛ ما در صنعت روزنامه هنوز هم با سردی به روزنامه چاپی به عنوان «نسخه درخت مرده» اشاره می‌کنیم.

💡 But some patrons, like Ms. Beaky, had old-fashioned piles of dead-tree matter, wrapped with request slips bearing their names.

اما برخی از مشتریان، مانند خانم بیکی، به سبک قدیمی، انبوهی از چوب درختان خشکیده داشتند که با برگه‌های درخواستی حاوی نام خودشان پیچیده شده بود.

💡 A sculptor salvaged the dead tree trunk, carving community stories into rings that already remembered droughts and storms.

یک مجسمه‌ساز تنه درخت مرده را نجات داد و داستان‌های جامعه را به صورت حلقه‌هایی که از قبل خشکسالی‌ها و طوفان‌ها را به یاد می‌آوردند، حک کرد.

💡 That’s what Kerf is suggesting, and it’s produced a dead-tree vessel that’s meant to hold precisely one Apple Card.

این همان چیزی است که کرف پیشنهاد می‌دهد، و یک ظرف درخت مرده تولید کرده است که قرار است دقیقاً یک کارت اپل را در خود جای دهد.

💡 The photographer called it a dead tree, but woodpeckers called it dinner, and owls called it housing with excellent acoustics.

عکاس آن را درخت مرده نامید، اما دارکوب‌ها آن را شام و جغدها آن را مسکن با آکوستیک عالی نامیدند.