cupping glass

💡 He suggested the use of a cupping glass or a syringe, or in case of necessity even of the mouth for this purpose.

او استفاده از لیوان حجامت یا سرنگ، یا در صورت لزوم حتی از دهان را برای این منظور پیشنهاد کرد.

💡 We sterilized each cupping glass meticulously, treating the process with the same care as surgical instruments.

ما هر لیوان بادکش را با دقت استریل کردیم و این فرآیند را با همان دقتی که در مورد ابزارهای جراحی رعایت می‌کنیم، انجام دادیم.

💡 A cracked cupping glass is unacceptable; edges must be smooth to prevent injury during therapy.

لیوان بادکش ترک خورده قابل قبول نیست؛ لبه‌ها باید صاف باشند تا از آسیب در حین درمان جلوگیری شود.

💡 The practitioner warmed a cupping glass briefly before placing it, creating gentle suction that lifted skin and fascia.

پزشک قبل از قرار دادن لیوان بادکش، آن را برای مدت کوتاهی گرم کرد و مکش ملایمی ایجاد کرد که پوست و فاسیا را بالا کشید.

💡 John S. Billings described the boot as “An apparatus for enclosing a limb, and from which air can be exhausted so as to produce the effect of a large cupping glass.”

جان اس. بیلینگز این چکمه را اینگونه توصیف کرد: «دستگاهی برای محصور کردن یک عضو، و از آن می‌توان هوا را خارج کرد تا اثری مانند یک لیوان بزرگ بادکش ایجاد شود.»

💡 Demours’ instrument, first introduced in 1819, consisted of a cupping glass with two protruding tubes, one containing a lancet, and the other an exhausting syringe.

ابزار دمورس که اولین بار در سال ۱۸۱۹ معرفی شد، شامل یک لیوان بادکش با دو لوله بیرون زده بود که یکی حاوی یک لانست و دیگری حاوی یک سرنگ تخلیه کننده بود.