cry havoc

💡 Literature classes unpack why characters cry havoc, revealing how power performs itself through staged panic and punitive spectacle.

کلاس‌های ادبیات، دلیل گریه و زاری شخصیت‌ها را بررسی می‌کنند و نشان می‌دهند که چگونه قدرت از طریق وحشت صحنه‌سازی‌شده و نمایش تنبیهی، خود را نشان می‌دهد.

💡 Activists warned that leaders who cry havoc over minor offenses normalize emergencies, eroding civil liberties by constant exception.

فعالان هشدار دادند رهبرانی که به خاطر تخلفات جزئی فریاد ویرانی سر می‌دهند، شرایط اضطراری را عادی جلوه می‌دهند و با استثنا قائل شدن‌های مداوم، آزادی‌های مدنی را از بین می‌برند.

💡 They must have known those they had abandoned would cry havoc.

آنها حتماً می‌دانستند کسانی که رها کرده بودند، فریاد ویرانی سر خواهند داد.

💡 The general refused to cry havoc, choosing de-escalation even when political rewards favored bluster and theatrical swagger.

ژنرال از فریاد زدن برای ویرانی خودداری کرد و حتی زمانی که پاداش‌های سیاسی به رجزخوانی و خودنمایی نمایشی ترجیح داده می‌شد، تنش‌زدایی را انتخاب کرد.

💡 Dallas Children’s Theater served up a trio of Idris Goodwin plays about race, while the youth company Cry Havoc presented its climate change project, called “Endlings.”

تئاتر کودکان دالاس سه نمایشنامه از ادریس گودوین درباره نژاد را اجرا کرد، در حالی که گروه موسیقی جوانان Cry Havoc پروژه تغییرات اقلیمی خود با نام «پایان‌ها» را ارائه داد.

💡 Cry havoc and let slip the Barbz of war.

فریاد ویرانی سر دهید و بگذارید باربِزِ جنگ از سرتان بلغزد.