crosswalk

💡 The midday glare bounced off glass towers, turning crosswalk timing into a squinting contest that pedestrians won only with hats, water, and unhurried confidence.

نور شدید ظهر از برج‌های شیشه‌ای منعکس می‌شد و زمان‌بندی عبور از گذرگاه‌های عابر پیاده را به مسابقه‌ای برای نگاه کردن به عابران پیاده تبدیل می‌کرد که عابران پیاده تنها با کلاه، آب و اعتماد به نفس بدون عجله در آن برنده می‌شدند.

💡 Neighbors shouted “right on” when the crosswalk lights returned after a long outage.

وقتی چراغ‌های عابر پیاده پس از مدت‌ها خاموشی دوباره روشن شدند، همسایه‌ها فریاد زدند «روشن!»

💡 He paused at the crosswalk, choosing patience over bravado, because dignity includes letting people cross intact.

او کنار خط عابر پیاده مکث کرد و صبر را به شجاعت ترجیح داد، زیرا شرافت یعنی اینکه اجازه دهیم مردم بدون هیچ آسیبی از خیابان عبور کنند.

💡 Volunteers chalked hopscotch beside the crosswalk, turning safety education into a playful neighborhood ritual.

داوطلبان در کنار خط عابر پیاده با گچ لی‌لی نوشتند و آموزش ایمنی را به یک رسم شاد و مفرح در محله تبدیل کردند.

💡 The redesigned crosswalk featured daylighting, raised tables, and bold markings, slowing drivers without relying on constant policing.

این گذرگاه عابر پیاده که دوباره طراحی شده بود، دارای نور روز، جداول مرتفع و علائم پررنگ بود و بدون نیاز به نظارت مداوم پلیس، سرعت رانندگان را کاهش می‌داد.

💡 Black ice disguised the crosswalk, and everyone walked like cautious penguins until salt caught up with weather.

یخ سیاه، خط عابر پیاده را پوشانده بود و همه مثل پنگوئن‌های محتاط راه می‌رفتند تا اینکه نمک با آب و هوا مخلوط شد.

💡 A stranger’s smile at the crosswalk changed the color of my morning.

لبخند غریبه‌ای در خط عابر پیاده، رنگ صبحم را عوض کرد.