cough

💡 On trains, a considerate cough into elbows and masks protects strangers, an etiquette lesson we shouldn’t need reminders to practice.

در قطارها، سرفه‌ی محتاطانه با آرنج و استفاده از ماسک از غریبه‌ها محافظت می‌کند، درسی از آداب معاشرت که نیازی به یادآوری برای تمرین آن نداریم.

💡 A stubborn cough finally surrendered to rest, tea, and a doctor’s reassurance that patience outperforms frantic, contradictory internet advice.

سرفه‌های سمج بالاخره تسلیم استراحت، چای و اطمینان خاطر پزشک شدند که صبر بهتر از توصیه‌های دیوانه‌وار و متناقض اینترنتی است.

💡 Tracheobronchial irritation triggered a deep, barking cough.

تحریک تراکئوبرونشیال باعث سرفه عمیق و پارس مانندی شد.

💡 A rattling cough kept him home, accompanied by tea and humility.

سرفه‌ای خشک، همراه با چای و فروتنی، او را به خانه بازگرداند.

💡 The room went quiet after his cough, and we opened windows, brewed ginger, and postponed the rehearsal kindly.

بعد از سرفه‌اش اتاق ساکت شد، پنجره‌ها را باز کردیم، زنجبیل دم کردیم و تمرین را با مهربانی به تعویق انداختیم.

💡 The child’s cough was intermittent, worse at night; filters, humidity, and patience improved sleep without drama.

سرفه کودک متناوب بود و شب‌ها بدتر می‌شد؛ فیلترها، رطوبت و صبر، خواب را بدون دردسر بهبود بخشیدند.

💡 Apyrexia followed antibiotics predictably, yet nurses still checked hydration, appetite, and that stubborn cough with gentle persistence.

همانطور که قابل پیش‌بینی بود، پس از مصرف آنتی‌بیوتیک، تب هم شروع شد، با این حال پرستاران همچنان با ملایمت، میزان آب بدن، اشتها و آن سرفه‌ی سمج را بررسی می‌کردند.

💡 She stayed home because the cough was contagious, protecting colleagues and vulnerable clients.

او به دلیل مسری بودن سرفه در خانه ماند و از همکاران و مشتریان آسیب‌پذیر محافظت کرد.