Coryell

💡 “It is very rare,” said Coryell.

کوریل گفت: «این خیلی نادر است.»

💡 Coryell had never brought a new ingredient to the market until Malassezin.

کوریل تا قبل از مالاسزین، هیچ ماده‌ی جدیدی به بازار عرضه نکرده بود.

💡 A guitar clinic analyzed Coryell lines, turning daunting runs into digestible shapes and surprisingly singable phrases.

یک کلینیک گیتار، قطعات کوریل را تحلیل کرد و اجراهای دلهره‌آور را به شکل‌های قابل هضم و عباراتی که به طرز شگفت‌آوری خواندنی هستند، تبدیل کرد.

💡 Coryell explains that she got the idea for the book from her friend Seth, who was pen pals with Manson Family member Lynette Alice “Squeaky” Fromme.

کوریل توضیح می‌دهد که ایده کتاب را از دوستش ست گرفته است، که با لینت آلیس «اسکوئیکی» فروم، یکی از اعضای خانواده منسون، دوست مکاتبه‌ای بود.

💡 Tasha Coryell poses these questions and more in her “Love Letters to a Serial Killer,” author’s note, using the novel to dive into this real-life query.

تاشا کوریل این سؤالات و سؤالات بیشتری را در یادداشت نویسنده «نامه‌های عاشقانه به یک قاتل زنجیره‌ای» مطرح می‌کند و با استفاده از رمان به بررسی این پرسش در زندگی واقعی می‌پردازد.

💡 After discovering Larry Coryell, we argued about fusion’s virtues, then agreed his tone could charm skeptics into forgiving almost anything.

بعد از کشف لری کوریل، درباره مزایای ادغام بحث کردیم، سپس به این نتیجه رسیدیم که لحن او می‌تواند افراد بدبین را مجذوب خود کند تا تقریباً هر چیزی را ببخشند.