climate fiction

💡 Shannon Falkner, an English teacher at Chatham High School in Chatham, N.J., said her freshman English students have written climate fiction, or “cli-fi.”

شانون فالکنر، معلم زبان انگلیسی در دبیرستان چاتهام در چاتهام، نیوجرسی، گفت دانش‌آموزان سال اول انگلیسی او داستان‌های تخیلی اقلیمی یا «کلی‌فای» نوشته‌اند.

💡 She writes climate fiction grounded in science but fueled by characters who cook, love, and improvise as the world rearranges itself.

او داستان‌های اقلیمی می‌نویسد که ریشه در علم دارند، اما شخصیت‌هایی در آن‌ها حضور دارند که آشپزی می‌کنند، عشق می‌ورزند و همزمان با تغییر و تحولات جهان، بداهه‌پردازی می‌کنند.

💡 The book club chose climate fiction that offered hope through community, not superheroes.

باشگاه کتاب، داستان‌های اقلیمی را انتخاب کرد که از طریق جامعه، نه ابرقهرمانان، امید را ارائه می‌دادند.

💡 Last year, she wrote this piece for The Times: “Climate crisis is here; so is climate fiction. Don’t you dare call it a genre.”

سال گذشته، او این مطلب را برای روزنامه تایمز نوشت: «بحران اقلیمی از راه رسیده است؛ داستان‌های اقلیمی هم از راه رسیده‌اند. جرات نکنید آن را ژانر بنامید.»

💡 After the story, Matt and Maddie discuss the promises and pitfalls of climate fiction–and why we want to feel empathy, but never too much.

بعد از داستان، مت و مدی درباره نویدها و مشکلات داستان‌های اقلیمی صحبت می‌کنند - و اینکه چرا می‌خواهیم احساس همدلی کنیم، اما نه بیش از حد.

💡 Editors seek climate fiction submissions that feature solutions readers could attempt before finishing the epilogue.

ویراستاران به دنبال داستان‌های تخیلی اقلیمی هستند که راه‌حل‌هایی را ارائه دهند که خوانندگان بتوانند قبل از اتمام بخش پایانی، آنها را امتحان کنند.