Chaliapin

💡 The dress survived, repurposed for a night at the opera — “The Barber of Seville, Chaliapin sang,” Ms. Harley said, remembering the famous Russian Opera singer.

این لباس سالم ماند و برای یک شب در اپرا مورد استفاده مجدد قرار گرفت - خانم هارلی با یادآوری خواننده مشهور اپرای روسی گفت: «آرایشگر سویل، شالیاپین خواند».

💡 She once told The Washington Post that the image of herself she liked best was a full-length painting by Boris Chaliapin, who was best known for illustrating hundreds of Time magazine covers.

او یک بار به واشنگتن پست گفت که تصویر خودش را بیشتر از همه دوست دارد، یک نقاشی تمام قد از بوریس شالیاپین است که بیشتر به خاطر تصویرسازی صدها جلد مجله تایم شناخته می‌شود.

💡 Recordings of Chaliapin reveal a bass voice that carried character as much as pitch, towering yet human.

ضبط‌های شالیاپین، صدای بمی را نشان می‌دهد که به همان اندازه که زیر و بمی صدا، شخصیت نیز داشت، بلند و در عین حال انسانی نیز بود.

💡 Her warm, even tone and clear diction became associated indelibly with the composer’s amorous page in the way that Kirsten Flagstad was with Isolde and Feodor Chaliapin with Boris Godunov.

لحن گرم، یکنواخت و بیان روشن او به گونه‌ای فراموش‌نشدنی با صفحه عاشقانه آهنگساز پیوند خورد، همانطور که کریستن فلگستاد با ایزولده و فئودور شالیاپین با بوریس گودونوف پیوند داشتند.

💡 A biography placed Chaliapin amid revolutionary upheaval, theaters surviving on talent and sheer stubbornness.

یک زندگینامه، شالیاپین را در بحبوحه تحولات انقلابی قرار می‌دهد، جایی که تئاترها با تکیه بر استعداد و سرسختی محض به حیات خود ادامه می‌دهند.