capitalism

💡 Modern life, in his grim estimation, is entirely controlled by capitalism and technology, forces relentlessly destructive to the human soul.

از نظر او، زندگی مدرن کاملاً تحت کنترل سرمایه‌داری و فناوری است، نیروهایی که بی‌رحمانه روح انسان را نابود می‌کنند.

💡 Communities adapt capitalism locally, blending cooperatives, safety nets, and entrepreneurial hustle.

جوامع، سرمایه‌داری را به صورت محلی تطبیق می‌دهند و تعاونی‌ها، شبکه‌های حمایتی و شور و شوق کارآفرینی را با هم ترکیب می‌کنند.

💡 Histories of capitalism track credit, colonialism, and technology, refusing simple heroes or villains.

تاریخ‌های سرمایه‌داری، اعتبار، استعمار و فناوری را دنبال می‌کنند و قهرمانان یا تبهکاران ساده را نادیده می‌گیرند.

💡 His open disdain for capitalism is fundamentally at odds with the very DNA of New York — the beating heart of American capitalism.

بی‌اعتنایی آشکار او به سرمایه‌داری اساساً با ذات نیویورک - قلب تپنده سرمایه‌داری آمریکایی - در تضاد است.

💡 Critics of capitalism argue markets overlook care work; defenders counter that innovation thrives when experimentation meets price signals.

منتقدان سرمایه‌داری معتقدند که بازارها از کار مراقبتی غافل می‌شوند؛ مدافعان در مقابل می‌گویند که نوآوری زمانی شکوفا می‌شود که آزمایش‌ها با سیگنال‌های قیمت مطابقت داشته باشند.

💡 The villain’s laugh felt cartoonish, yet the underlying critique of surveillance capitalism landed uncomfortably well.

خنده‌ی شخصیت شرور کارتونی به نظر می‌رسید، با این حال انتقاد اساسی از سرمایه‌داری نظارتی به طرز ناخوشایندی خوب به مخاطب منتقل می‌شد.