C.C.A.

💡 In that hearing, in 2014, the judge found that Moore was intellectually disabled, and recommended that the C.C.A. grant his claim.

در آن جلسه، در سال ۲۰۱۴، قاضی تشخیص داد که مور از نظر ذهنی دچار معلولیت است و توصیه کرد که CCA ادعای او را بپذیرد.

💡 While Moore was waiting for the C.C.A. to review that sentence, the Supreme Court issued its ruling in Atkins, and Moore’s lawyer petitioned the state trial court for another hearing.

در حالی که مور منتظر بررسی حکم توسط دادگاه تجدیدنظر بود، دیوان عالی کشور حکم خود را در اتکینز صادر کرد و وکیل مور از دادگاه بدوی ایالتی درخواست جلسه دیگری کرد.

💡 One of the panel’s three judges dissented, writing that the complaint plausibly suggested that Sallie Mae “knew what C.C.A. was up to.”

یکی از سه قاضی هیئت با این نظر مخالف بود و نوشت که شکایت به طور موجهی نشان می‌دهد که سالی مای «از نقشه‌های CCA مطلع بوده است».

💡 The citation referenced an opinion from the C.C.A., illustrating how appellate reasoning evolved before later reorganizations.

این استناد به نظری از CCA اشاره داشت که نشان می‌داد چگونه استدلال تجدیدنظر قبل از سازماندهی مجدد بعدی تکامل یافته است.

💡 Scholars digitized C.C.A. reports, rescuing precedents trapped behind crumbling bindings and dusty stacks.

محققان گزارش‌های CCA را دیجیتالی کردند و سوابقی را که پشت جلدهای در حال فروپاشی و قفسه‌های غبارگرفته گیر افتاده بودند، نجات دادند.

💡 A footnote to the C.C.A. clarified jurisdiction, saving our seminar from a lively but entirely misplaced argument.

یک پاورقی به قانون CCA صلاحیت قضایی را روشن کرد و سمینار ما را از یک بحث داغ اما کاملاً نابجا نجات داد.