Buñuel

💡 Fluent in posturing and hypocrisy, Ulman looks like an influencer and thinks like Luis Buñuel.

اولمن که در ژست گرفتن و ریاکاری مهارت دارد، شبیه یک اینفلوئنسر به نظر می‌رسد و مانند لوئیس بونوئل فکر می‌کند.

💡 A critic argued Buñuel endures because he trusts viewers to assemble meaning from shocks, silences, and stubborn images.

منتقدی استدلال کرد که بونوئل ماندگار است زیرا به بینندگان اعتماد دارد تا از شوک‌ها، سکوت‌ها و تصاویر سرسخت، معنا را استخراج کنند.

💡 Students compared Buñuel to contemporary directors, noting how dream logic critiques power without lecturing.

دانشجویان بونوئل را با کارگردانان معاصر مقایسه کردند و خاطرنشان کردند که چگونه منطق رویا بدون سخنرانی، قدرت را نقد می‌کند.

💡 Zvulun, who turns to fascist Italy in the years before World War II, counts as his inspirations the films by Federico Fellini and Luis Buñuel.

زوولون که در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم به ایتالیای فاشیست روی می‌آورد، فیلم‌های فدریکو فلینی و لوئیس بونوئل را الهام‌بخش خود می‌داند.

💡 The hive of activity is the Palais, a massive complex by the sea full of cinemas with names like Buñuel, Bazin and, the granddaddy, the Grand Théâtre Lumière.

کانون فعالیت‌ها، کاخ است، مجتمعی عظیم در کنار دریا، پر از سینماهایی با نام‌هایی مانند بونوئل، بازن و پدربزرگش، گراند تئاتر لومیر.

💡 The festival honored Buñuel with restored prints, his surreal juxtapositions making dinner conversations delightfully strange for days afterward.

این جشنواره با نسخه‌های بازسازی‌شده از آثار بونوئل از او تجلیل کرد، و ترکیب‌بندی‌های سورئال او، مکالمات سر میز شام را تا چند روز بعد به طرز لذت‌بخشی عجیب و غریب کرد.