Fuseli

💡 A curator highlighted how Fuseli blended literature and painting, staging theatrical scenes that invite viewers to supply missing dialogue.

یکی از متصدیان نمایشگاه به این نکته اشاره کرد که چگونه فوسلی ادبیات و نقاشی را با صحنه‌های تئاتری که بینندگان را به ارائه دیالوگ‌های از دست رفته دعوت می‌کند، در هم آمیخت.

💡 Students debated whether Fuseli exaggerated anatomy to dramatize emotion or simply followed fashionable academic tastes.

دانشجویان در مورد اینکه آیا فوسلی برای به تصویر کشیدن احساسات، آناتومی را اغراق‌آمیز کرده یا صرفاً از سلیقه‌های دانشگاهی مد روز پیروی کرده، بحث می‌کردند.

💡 The exhibition paired Fuseli with contemporary illustrators, tracing how nightmare imagery echoes through comics and film storyboards.

این نمایشگاه، فوسلی را در کنار تصویرگران معاصر قرار داد و نشان داد که چگونه تصاویر کابوس‌ها در کمیک‌ها و استوری‌بوردهای فیلم‌ها طنین‌انداز می‌شود.

💡 This visitation is unmistakably reminiscent of Fuseli’s The Nightmare.

این ملاقات بی‌شک یادآور «کابوس» اثر فوسلی است.

💡 The only way she could break the spell was to flee to revolutionary France, where she tried to forget Fuseli amid the swoosh of the guillotine.

تنها راهی که می‌توانست طلسم را بشکند، فرار به فرانسه انقلابی بود، جایی که سعی کرد فوزلی را در میان صدای خش‌خش گیوتین فراموش کند.