borough-English

💡 I have also received the following list of places where the custom of Borough-English prevails, from Charles Sandys, Esq.,

همچنین فهرست زیر از مکان‌هایی که رسم زبان بورو-انگلیسی در آنها رواج دارد را از جناب آقای چارلز سندیس دریافت کرده‌ام.

💡 In medieval borough English, the youngest inherited, a custom that surprises students accustomed to primogeniture’s elder-first logic.

در انگلیسی قرون وسطایی، جوان‌ترین فرزند به ارث می‌رسید، رسمی که دانش‌آموزانی را که به منطق اولویت ارشدیت در نظام ارشدیت عادت دارند، شگفت‌زده می‌کند.

💡 Legal historians use borough English to illustrate how inheritance traditions varied wildly across short distances and stubborn centuries.

مورخان حقوقی از زبان انگلیسی محلی استفاده می‌کنند تا نشان دهند که چگونه سنت‌های ارث در فواصل کوتاه و قرن‌های سرسخت، به شدت متفاوت بوده‌اند.

💡 "It appears by communications from the stewards to the late Mr. Sawkins, that in the following manors, lands are descendible after the custom of Borough-English:— "Middlesex.

«از مکاتبات مباشران با مرحوم آقای ساوکینز چنین برمی‌آید که در املاک زیر، زمین‌ها طبق رسم بورو-انگلیسی قابل انتقال به غیر هستند: - «میدلسکس.»

💡 The ancient custom of Borough-English formerly prevailed here, by which the youngest son succeeded to property, as heir-at-law, in preference to the elder children.

رسم باستانی بورو-انگلیسی قبلاً در اینجا رواج داشت که طبق آن، پسر کوچکتر به عنوان وارث قانونی، بر فرزندان بزرگتر اولویت داشت و به اموال می‌رسید.

💡 Fictional wills referencing borough English add texture, anchoring family drama in real, if now rare, customary law.

وصیت‌نامه‌های تخیلی که به زبان انگلیسی محلی اشاره دارند، بافت داستانی بیشتری به داستان می‌بخشند و درام خانوادگی را در قوانین عرفی واقعی، هرچند نادر، تثبیت می‌کنند.