bay poplar

💡 Carvers favored bay poplar for spoons, praising grain that cooperates with knives and resists dramatic warping on impatient drying racks.

منبت‌کاران، چوب صنوبر کهر را برای قاشق‌ها ترجیح می‌دادند و از دانه‌هایی که با چاقوها سازگار هستند و در برابر تاب برداشتن‌های شدید روی قفسه‌های خشک‌کن بی‌حوصله مقاومت می‌کنند، تمجید می‌کردند.

💡 The nursery labeled bay poplar as fast-growing, then gently warned about roots interviewing foundations with inconvenient enthusiasm near houses.

نهالستان، صنوبر سرنیزه‌ای را به عنوان گیاهی سریع الرشد معرفی کرد، سپس به آرامی در مورد ریشه‌هایی که با اشتیاقی ناخوشایند در نزدیکی خانه‌ها به سمت پایه‌ها هجوم می‌آورند، هشدار داد.

💡 Owing to the prejudice against tupelo gum, it was until recently marketed under such names as bay poplar, swamp poplar, nyssa, cotton gum, circassian walnut, and hazel pine.

به دلیل تعصب علیه صمغ توپلو، تا همین اواخر با نام‌هایی مانند صنوبر بو، صنوبر باتلاقی، نیسا، صمغ پنبه‌ای، گردوی چرکسی و کاج فندقی به بازار عرضه می‌شد.

💡 A windbreak of bay poplar shielded the allotments, leaves gossiping pleasantly while magpies supervised from telephone wires beyond.

بادشکنی از درختان صنوبر کهر، زمین‌های کشاورزی را محافظت می‌کرد، برگ‌ها با خوشرویی مشغول گپ و گفت بودند در حالی که زاغی‌ها از پشت سیم‌های تلفن مراقبشان بودند.