azan

💡 The song became Azan Nan Kpe, released in 1994 on Kidjo's ground-breaking album Aye, which also contains Agolo, probably her biggest hit of all, written when she was six months pregnant.

این آهنگ که در سال ۱۹۹۴ در آلبوم پیشگامانه‌ی کیدجو، «آذان نان کپه»، منتشر شد، شامل آهنگ «آگولو»، احتمالاً بزرگترین آهنگ او، نیز می‌شود که در شش‌ماهگی بارداری‌اش نوشته شده است.

💡 “What’s the point for me?” said Azan.

اذان گفت: «برای من چه فایده‌ای دارد؟»

💡 Muslims recite the azan — the call to prayer — in the ear of every newborn, but we leave it out of the final prayer for the deceased.

مسلمانان اذان را در گوش هر نوزادی می‌خوانند، اما ما آن را از دعای آخر برای متوفی حذف می‌کنیم.

💡 The photographer recorded the azan echoing between stone alleys, careful not to intrude, capturing ordinary rhythms rather than staged performances.

عکاس، طنین اذان را که در کوچه‌های سنگی طنین‌انداز می‌شد، ثبت کرد و مراقب بود که مزاحم نشود و ریتم‌های معمولی را به جای اجراهای صحنه‌ای به تصویر کشید.

💡 As the sun softened, the distant azan drifted over rooftops, cueing shopkeepers to pause, wash hands, and rearrange schedules with practiced grace.

همچنان که خورشید کم‌کم غروب می‌کرد، صدای اذان از دوردست‌ها بر فراز پشت‌بام‌ها می‌پیچید و مغازه‌داران را به مکث، شستن دست‌ها و تنظیم مجدد برنامه‌هایشان با ظرافت و دقت فرا می‌خواند.

💡 During travel, hearing the azan reminded us to plan respectfully around local routines, avoiding meetings at times reserved for reflection.

در طول سفر، شنیدن اذان به ما یادآوری می‌کرد که با احترام و بر اساس روال‌های محلی برنامه‌ریزی کنیم و از جلساتی که برای تفکر و تأمل در نظر گرفته شده است، اجتناب کنیم.