ayin

💡 But at the same time it had a different name: ayin, or “nothing.”

اما در همان زمان نام متفاوتی داشت: آیین یا «هیچ».

💡 In the Hebrew language, the guttural letters ayin and chet often interchange, rendering litz’ok and litzchok the same.

در زبان عبری، حروف حلقی «ayin» و «chet» اغلب به جای هم قرار می‌گیرند و به همین دلیل litz'ok و litzchok یکسان هستند.

💡 The visible writing shows the letters yod, resh, bet, ayin and lamed, with remnants of other characters suggesting the original message was longer.

نوشته‌های قابل مشاهده حروف yod، resh، bet، ayin و lamed را نشان می‌دهند، به همراه بقایای حروف دیگر که نشان می‌دهد پیام اصلی طولانی‌تر بوده است.

💡 A calligrapher practiced ayin with reed pens, adjusting pressure so the curve breathed, honoring silence embedded in a letter that often carries no vowel.

یک خوشنویس با قلم‌های نی، خط آیینی را تمرین می‌کرد و فشار را طوری تنظیم می‌کرد که منحنی نفس بکشد و به سکوت نهفته در حرفی که اغلب هیچ مصوتی ندارد، احترام می‌گذاشت.

💡 She labeled the root with ayin to show how meaning shifts subtly, reminding students that etymology illuminates pathways our mouths follow unconsciously.

او ریشه را با ayin برچسب‌گذاری کرد تا نشان دهد که چگونه معنا به طور نامحسوس تغییر می‌کند و به دانش‌آموزان یادآوری کند که ریشه‌شناسی، مسیرهایی را که دهان ما ناخودآگاه دنبال می‌کند، روشن می‌کند.

💡 The teacher drew ayin on the board, then traced its historical forms, connecting letters to sounds and stories woven through prayers and commerce.

معلم روی تخته، آینه را کشید، سپس اشکال تاریخی آن را دنبال کرد و حروف را به صداها و داستان‌هایی که از طریق دعاها و تجارت بافته شده بودند، وصل کرد.