avarice

💡 Parts of its past are marred by injustice, avarice and bigotry.

بخش‌هایی از گذشته‌ی آن با بی‌عدالتی، طمع و تعصب خدشه‌دار شده است.

💡 The corporate world is plagued by avarice and a thirst for power.

دنیای شرکت‌ها گرفتار طمع و عطش قدرت است.

💡 The plot exposed how avarice corroded friendships. A wiser board resisted avarice disguised as ambition. Satirists sketched avarice with pockets that never fill.

این طرح نشان داد که چگونه طمع، دوستی‌ها را فاسد می‌کند. یک هیئت خردمندتر در برابر طمعی که در لباس جاه‌طلبی پنهان شده بود، مقاومت می‌کرد. طنزپردازان، طمع را با جیب‌هایی که هرگز پر نمی‌شوند، ترسیم کردند.

💡 The drama depicted avarice as a slow corrosion, where small compromises accumulate until friendships feel transactional and holidays become inventory spreadsheets.

این درام، طمع را به عنوان یک فرسایش تدریجی به تصویر می‌کشد، جایی که مصالحه‌های کوچک روی هم انباشته می‌شوند تا جایی که دوستی‌ها به معامله تبدیل می‌شوند و تعطیلات به صفحات گسترده فهرست دارایی‌ها تبدیل می‌شوند.

💡 A thoughtful sermon framed avarice not as cartoon villainy but as everyday scarcity thinking, countered by gratitude, generosity, and realistic budgeting.

یک موعظه‌ی متفکرانه، طمع را نه به عنوان یک شرارت کارتونی، بلکه به عنوان تفکر کمبود روزمره مطرح کرد که با قدردانی، سخاوت و بودجه‌بندی واقع‌بینانه در تضاد است.

💡 She warned interns that avarice often masquerades as ambition, and the cure is accountability, transparent pay, and shared credit when projects succeed.

او به کارآموزان هشدار داد که طمع اغلب در لباس جاه‌طلبی ظاهر می‌شود و درمان آن پاسخگویی، پرداخت شفاف و اعتبار مشترک در صورت موفقیت پروژه‌ها است.