Aulard

💡 A minute examination of the evidence by F. V. Aulard and J. F. E. Robinet in France, followed by A. H. Beesly in England, has placed his career and his character in a fairer light.

بررسی دقیق شواهد توسط اف. وی. آولارد و جی. اف. ای. رابینت در فرانسه و به دنبال آن توسط ای. اچ. بیزلی در انگلستان، حرفه و شخصیت او را در پرتوی منصفانه‌تر قرار داده است.

💡 For notes on this incident see Professor F. A. Aulard's important work, "Les Orateurs de l'Assemblee Constituante," p.

برای یادداشت‌های مربوط به این واقعه، به کار مهم پروفسور FA Aulard، "Les Orateurs de l'Assemblee Constituante"، ص.

💡 The books of Fustel de Coulanges and Achille Luchaire on the middle ages, and those of A. Aulard on the revolution, gave a strong, though well-regulated, impetus to historical production.

کتاب‌های فوستل دو کولانژ و آشیل لوشایر در مورد قرون وسطی، و کتاب‌های آ. آئولار در مورد انقلاب، انگیزه‌ای قوی، هرچند کاملاً منظم، به تولید تاریخی دادند.

💡 The lecture cited Aulard on revolutionary assemblies, contrasting his optimistic institutional analysis with later, more skeptical accounts.

در این سخنرانی به آئولارد در مورد مجامع انقلابی اشاره شد و تحلیل نهادی خوش‌بینانه‌ی او با روایت‌های بعدی و شکاکانه‌ترش مقایسه شد.

💡 Aulard appears in our footnotes frequently, a reminder to revisit classic arguments rather than quote them ritualistically.

آئولارد مرتباً در پاورقی‌های ما ظاهر می‌شود، یادآوری‌ای برای اینکه به جای نقل قول‌های تشریفاتی، استدلال‌های کلاسیک را دوباره مرور کنیم.