Aubanel

💡 “What if someone else got Manchester United?” says Aubanel.

آوبانل می‌گوید: «اگر کس دیگری منچستریونایتد را تصاحب کند، چه می‌شود؟»

💡 “We knew that games were on their way to becoming photorealistic,” Aubanel told me, “The more realistic the game is, the more you notice a lack of likeness rights.”

آوبانل به من گفت: «ما می‌دانستیم که بازی‌ها در مسیر تبدیل شدن به تصاویر واقع‌گرایانه هستند. هر چه بازی واقع‌گرایانه‌تر باشد، بیشتر متوجه فقدان حق شباهت می‌شوید.»

💡 The first independent mayoral candidates in Tijuana’s history, Luken and Carolina Aubanel, are not the only ones who are challenging the dominance of the PRI and PAN.

لوکن و کارولینا آوبانل، اولین نامزدهای مستقل شهرداری در تاریخ تیخوانا، تنها کسانی نیستند که سلطه احزاب PRI و PAN را به چالش می‌کشند.

💡 There are amusing bits scattered throughout, and the film, as directed by Jérôme Enrico from a script he wrote with Bianca Olsen, Laurie Aubanel and Cyril Rambour, moves swiftly enough.

بخش‌های سرگرم‌کننده‌ای در سراسر فیلم پراکنده است، و فیلم، به کارگردانی ژروم انریکو از فیلمنامه‌ای که او به همراه بیانکا اولسن، لوری اوبانل و سیریل رامبور نوشته، به اندازه کافی سریع پیش می‌رود.

💡 A literature class revisited Aubanel, tracing Provençal rhythms that still breathe.

یک کلاس ادبیات دوباره به آوبانل سر زد و ریتم‌های پروانسی را که هنوز نفس می‌کشند، ردیابی کرد.

💡 Translators debated how to carry Aubanel into contemporary diction gracefully.

مترجمان در مورد چگونگی انتقال آبانل به شیوه‌ای زیبا و متناسب با سبک معاصر بحث می‌کردند.