Athanasian

💡 The Church of England adopts “as thoroughly to be received and believed,” the three ancient creeds, known as the Apostles’, the Athanasian, and the Nicene.

کلیسای انگلستان سه اعتقادنامه باستانی، معروف به اعتقادنامه رسولان، اعتقادنامه آتاناسیوس و اعتقادنامه نیقیه، را «به طور کامل و بی‌چون و چرا می‌پذیرد و به آنها ایمان می‌آورد».

💡 Any one was declared a heretic who did not accept the Apostles’’, Athanasian, and Nicene creeds, the seven sacraments of the Church, and the existence of purgatory.

هر کسی که اعتقادنامه‌های حواریون، آتاناسیوس و نیقیه، هفت راز کلیسا و وجود برزخ را نمی‌پذیرفت، مرتد اعلام می‌شد.

💡 Why even the person who wrote on the religion of Shakespeare claims it as a sort of William Shakespeare’s Athanasian creed, and meant to express a belief in the Trinity, “three in one!”

چرا حتی کسی که در مورد دین شکسپیر نوشته، آن را نوعی اعتقادنامه‌ی آتاناسیوس ویلیام شکسپیر می‌داند و منظورش بیان اعتقاد به تثلیث، «سه در یک!» بوده است؟

💡 The term Athanasian signals doctrinal clarity in certain creeds, though authorship and history are more tangled than the name implies.

اصطلاح آتاناسیوسی (Athanasian) نشان‌دهنده‌ی شفافیت اعتقادی در برخی از عقاید است، هرچند که نویسنده و تاریخ بیشتر از آنچه از نامش پیداست، در هم تنیده‌اند.

💡 A hymnbook placed an Athanasian text alongside simpler confessions, inviting stamina and careful reading.

یک کتاب سرود مذهبی، متنی آتاناسیوسی را در کنار اعترافات ساده‌تر قرار می‌داد و افراد را به استقامت و مطالعه دقیق دعوت می‌کرد.

💡 Debates about an Athanasian formulation reminded students theology can be both precise and pastoral.

بحث‌ها در مورد یک فرمول آتاناسیوس به دانشجویان یادآوری می‌کرد که الهیات می‌تواند هم دقیق و هم روحانی باشد.