Tennysonian

💡 The poem’s Tennysonian music carried grief with stately, measured resolve.

موسیقی تنیسونیِ شعر، غم و اندوه را با عزمی راسخ و سنجیده به تصویر می‌کشید.

💡 Critics called his idylls Tennysonian, full of noble rhyme and luminous landscape.

منتقدان، اشعار کوتاه او را تنیسونیایی، سرشار از قافیه‌های باشکوه و چشم‌اندازی درخشان، خواندند.

💡 And the first hundred lines of “Hyperion” have no slight affinity, in colouring and cadence, to the Tennysonian blank verse.

و صد سطر اول «هایپریون» از نظر رنگ‌آمیزی و وزن، کوچکترین شباهتی به شعر سپید تنیسونی ندارد.

💡 She is certainly a more lifelike child speaking Browningese, as she has often been criticised for doing, than she would be if upon this occasion she spoke in a Tennysonian manner.

او مطمئناً در صحبت کردن به زبان براونینگی، همانطور که اغلب به خاطر این کار مورد انتقاد قرار گرفته، نسبت به زمانی که در این موقعیت به شیوه تنیسونی صحبت می‌کرد، به یک کودک واقعی‌تر شبیه‌تر است.

💡 Disquietude and unrest are not wanting, but there is no unruly self-assertion; the cry of social revolt is faintly heard, and, when heard, its tones are among the least Tennysonian.

ناآرامی و اغتشاش کم نیست، اما هیچ خودنمایی سرکشانه‌ای هم وجود ندارد؛ فریاد شورش اجتماعی به طور ضعیفی شنیده می‌شود، و وقتی هم که شنیده می‌شود، لحن آن از جمله کم‌طنین‌ترین لحن‌های تنیسونی است.

💡 A Tennysonian mood surfaced whenever the orchestra swelled beneath solemn narration.

هر زمان که ارکستر در زیر روایتی موقرانه غرق می‌شد، حال و هوایی شبیه به تنیسون به خود می‌گرفت.