asrama

💡 The only works prerequisite for meditation are those works which are incumbent on a man as a member of a caste or âsrama, and these consist, in the Sûdra's case, in obedience to the higher castes.

تنها اعمالی که برای مراقبه لازم است، اعمالی هستند که بر عهده‌ی انسان به عنوان عضوی از یک کاست یا آسراما قرار دارند و این اعمال، در مورد سودراها، شامل اطاعت از کاست‌های بالاتر می‌شود.

💡 The doubt now arises whether those works are to be performed by him also who merely wishes to fulfil the duties of his âsrama, without aiming at final Release, or not.

اکنون این تردید پیش می‌آید که آیا آن کارها را باید کسی که صرفاً می‌خواهد وظایف اسراما (آشرام) خود را انجام دهد، بدون اینکه هدفش رهایی نهایی باشد، نیز انجام دهد یا خیر.

💡 There is no radical difference of works; but in any case, i.e. whether they be viewed as duties incumbent on the âsrama or as auxiliary to knowledge, sacrifices and other works are one and the same.

هیچ تفاوت اساسی بین اعمال وجود ندارد؛ اما در هر صورت، یعنی چه آنها را وظایف واجب برای عشای ربانی بدانیم و چه کمکی برای دانش، فداکاری‌ها و سایر اعمال یکی هستند.

💡 Life in an asrama teaches negotiation—bathroom schedules, borrowed kettles, and collective budgets for communal spices.

زندگی در یک آسرامه مذاکره را می‌آموزد - برنامه‌های حمام، کتری‌های قرضی و بودجه‌های جمعی برای ادویه‌های عمومی.

💡 Students in an Indonesian asrama share chores, late-night noodles, and exam pep talks that sound like family.

دانش‌آموزان در یک مدرسه‌ی شبانه‌روزی اندونزیایی، کارهای خانه، رشته‌فرنگی‌های آخر شب و گفتگوهای انگیزشی برای امتحان را با هم تقسیم می‌کنند، گویی که در یک خانواده هستند.

💡 The university renovated the asrama, adding reading rooms, bike racks, and a quiet space for prayer.

دانشگاه، آسرام را بازسازی کرد و اتاق‌های مطالعه، محل‌های توقف دوچرخه و فضایی آرام برای نماز به آن اضافه کرد.