Aspergers syndrome

💡 But, in 2013, the diagnostic criteria of ASD – or Autism Spectrum Disorder – was broadened to include people with Asperger's Syndrome in the US.

اما در سال ۲۰۱۳، معیارهای تشخیصی ASD - یا اختلال طیف اوتیسم - گسترش یافت تا افراد مبتلا به سندرم آسپرگر در ایالات متحده را نیز شامل شود.

💡 But the definition was broadened, Professor Happé says, when in the 1990s Asperger's syndrome was added to diagnostic manuals.

اما پروفسور هاپه می‌گوید این تعریف گسترش یافت، زمانی که در دهه ۱۹۹۰ سندرم آسپرگر به کتابچه‌های راهنمای تشخیصی اضافه شد.

💡 The eightfold increase in new diagnoses that Ginny Russell found included Asperger's syndrome, which was seen as a particular type of autism.

افزایش هشت برابری تشخیص‌های جدید که جینی راسل یافت، شامل سندرم آسپرگر بود که به عنوان نوع خاصی از اوتیسم دیده می‌شد.

💡 Articles mentioning Asperger's syndrome should avoid pathologizing; showcase communication differences, problem-solving strengths, and accommodations enabling students to shine confidently.

مقالاتی که به سندرم آسپرگر اشاره می‌کنند باید از آسیب‌شناسی پرهیز کنند؛ تفاوت‌های ارتباطی، نقاط قوت حل مسئله و سازگاری‌هایی را که دانش‌آموزان را قادر می‌سازد با اعتماد به نفس بدرخشند، به نمایش بگذارند.

💡 Teachers received training about Asperger's syndrome, focusing on sensory-friendly classrooms, predictable routines, and student choice rather than punishment for stimming.

معلمان در مورد سندرم آسپرگر آموزش دیدند و تمرکزشان بر کلاس‌های درس با رویکرد حسی دوستانه، روال‌های قابل پیش‌بینی و حق انتخاب دانش‌آموزان به جای تنبیه به دلیل تحریک بود.

💡 The pamphlet still says Asperger's syndrome, but our clinic now uses broader autism spectrum terminology while honoring each person’s preferred labels and history.

در بروشور هنوز از سندرم آسپرگر استفاده می‌شود، اما کلینیک ما اکنون از اصطلاحات طیف اوتیسم گسترده‌تری استفاده می‌کند و در عین حال به برچسب‌ها و تاریخچه ترجیحی هر فرد احترام می‌گذارد.