antepenult

💡 Unfortunately the music of the chorus was moulded on the Italian text, and each verse ended with the accent on the antepenult, which occurs frequently in German and Italian, but never in French.

متأسفانه موسیقی گروه کر بر اساس متن ایتالیایی ساخته شده بود و هر بند با تأکید بر مصراع قبل از شروع پایان می‌یافت، که اغلب در آلمانی و ایتالیایی وجود دارد، اما هرگز در فرانسوی دیده نمی‌شود.

💡 But if the syllable still remains short after the enclitic has been added, it is not accented unless the word originally took the accent on the antepenult.

اما اگر هجا پس از افزودن کلمه‌ی وابسته هنوز کوتاه باقی بماند، تأکید بر آن اعمال نمی‌شود، مگر اینکه کلمه در ابتدا تأکید را روی کلمه‌ی وابسته داشته باشد.

💡 The accent must fall on the penult, if it was long, otherwise on the antepenult of the word.

اگر کلمه طولانی باشد، تأکید باید روی آخرین کلمه و در غیر این صورت روی آخرین کلمه قرار گیرد.

💡 In “photography,” stress falls on the antepenult, a pattern teachers highlight with claps and amused faces.

در «عکاسی»، تأکید روی نقطه‌ی قبل از عکس است، الگویی که معلمان با دست زدن و چهره‌های خندان برجسته می‌کنند.

💡 Dictionaries mark the antepenult to guide pronunciation, saving readers from confident, creative errors.

فرهنگ‌های لغت، نقطه‌ی شروع را علامت‌گذاری می‌کنند تا تلفظ را راهنمایی کنند و خوانندگان را از اشتباهات خلاقانه و جسورانه نجات دهند.

💡 Latin students memorize when stress lands on the antepenult, a rule that rewards disciplined ears.

دانش‌آموزان لاتین به خاطر می‌سپارند که چه زمانی استرس روی فعل قبل از جمله قرار می‌گیرد، قانونی که به گوش‌های منظم پاداش می‌دهد.