American chestnut

💡 “We called them gray ghosts,” the now 77-year-old retired forester says of the American chestnut tree scattered throughout his former North Carolina home and still towering over the forest floors.

این جنگلبان بازنشسته ۷۷ ساله درباره درخت شاه بلوط آمریکایی که در سراسر خانه سابقش در کارولینای شمالی پراکنده بود و هنوز بر فراز کف جنگل قد برافراشته بود، می‌گوید: «ما آنها را ارواح خاکستری می‌نامیدیم.»

💡 Within 50 years, the towering American chestnut trees were gone.

در عرض ۵۰ سال، درختان شاه بلوط آمریکایی سر به فلک کشیده از بین رفتند.

💡 By springtime, the group had planted upward of 20,000 seedlings, a mix of 20 different native tree species including the American chestnut, the Virginia pine and a variety of oaks.

تا بهار، این گروه بیش از ۲۰ هزار نهال کاشته بود، ترکیبی از ۲۰ گونه درخت بومی مختلف از جمله شاه بلوط آمریکایی، کاج ویرجینیا و انواع بلوط.

💡 A carving from American chestnut carries rings like a biography, each line a wet spring or stubborn drought.

یک کنده‌کاری از شاه‌بلوط آمریکایی حلقه‌هایی مانند یک زندگینامه را در خود جای داده است که هر کدام نشان‌دهنده‌ی بهار پرباران یا خشکسالی سرسختانه است.

💡 Citizen scientists plant hybrid American chestnut, betting genetics and patience against a century of loss.

دانشمندان شهروند، شاه بلوط آمریکایی پیوندی می‌کارند و روی ژنتیک و صبر در برابر یک قرن ضرر شرط می‌بندند.

💡 The American chestnut once ruled eastern forests; blight turned giants into memories and hopeful saplings.

شاه بلوط آمریکایی زمانی بر جنگل‌های شرقی حکمفرما بود؛ آفت، غول‌ها را به خاطرات و نهال‌های امیدبخش تبدیل کرد.