Althusser

💡 My earliest reading memory I was born in Strasbourg, France, into a house full of immigrants and leftist students where people read Louis Althusser and chain-smoked Gauloises.

اولین خاطره‌ی مطالعه‌ام این است که در استراسبورگ فرانسه به دنیا آمدم، در خانه‌ای پر از مهاجر و دانشجوی چپ‌گرا، جایی که مردم لویی آلتوسر می‌خواندند و سیگارهای گالیسی می‌کشیدند.

💡 Students wrestled with Althusser, debating interpellation while quietly admitting ads still summon them daily.

دانشجویان با آلتوسر درگیر بودند، در مورد استیضاح بحث می‌کردند و در عین حال بی‌سروصدا اعتراف می‌کردند که هنوز هم هر روز آگهی‌های تبلیغاتی آنها را فرا می‌خواند.

💡 A seminar contrasted Althusser with Gramsci, mapping power across classrooms, factories, and timelines.

در یک سمینار، آلتوسر با گرامشی مقایسه شد و قدرت در کلاس‌های درس، کارخانه‌ها و جدول‌های زمانی ترسیم شد.

💡 Reading Althusser felt like weightlifting for theory muscles—tiring, and somehow satisfying.

خواندن آثار آلتوسر مثل وزنه‌برداری برای تقویت عضلات نظریه بود - خسته‌کننده و به نوعی رضایت‌بخش.