afeard

💡 While perusing, you might take the advice of Caliban, in “The Tempest”: “Be not afeard; the isle is full of noises / Sounds and sweet airs, that give delight and hurt not.”

هنگام مطالعه، می‌توانید نصیحت کالیبان در «طوفان» را به خاطر بسپارید: «نترس؛ جزیره پر از سر و صداهاست / صداها و حال و هوای شیرین، که شادی می‌بخشند و آزار نمی‌رسانند.»

💡 Be not afeard, the isle is full of noises.

نترس، جزیره پر از سر و صداست.

💡 Though the play quotes the phrase “be not afeard” from Shakespeare’s “The Tempest,” the purpose of “Privacy” is to scare you silly, through only seemingly silly means.

اگرچه این نمایشنامه عبارت «نترسید» را از نمایشنامه «طوفان» شکسپیر نقل می‌کند، اما هدف «حریم خصوصی» این است که شما را به طرز احمقانه‌ای، تنها از طریق روش‌های به ظاهر احمقانه، بترساند.

💡 He admitted feeling afeard of failure, then scheduled tiny experiments that teased momentum from stubborn, anxious inertia today.

او اعتراف کرد که از شکست می‌ترسیده، سپس آزمایش‌های کوچکی را برنامه‌ریزی کرد که امروز از سکون و بی‌تحرکیِ لجوجانه و مضطرب، شتاب و حرکت را به چالش می‌کشید.

💡 The child wasn’t afeard of thunder anymore, counting seconds and translating storms into math games whispered under blankets.

کودک دیگر از رعد و برق نمی‌ترسید، ثانیه‌ها را می‌شمرد و طوفان‌ها را به بازی‌های ریاضی تبدیل می‌کرد و زیر پتو زمزمه می‌کرد.

💡 The shepherd, never afeard of darkness, knew the path by scent, sound, and stones memorized across uncounted, silent miles.

چوپان که هرگز از تاریکی نمی‌ترسید، راه را از طریق بو، صدا و سنگ‌هایی که در طول کیلومترهای بی‌شمار و خاموش به خاطر سپرده بود، می‌شناخت.