Adirondack Mountains

💡 Her son, a 33-year-old New York City man, had gone hiking in the Adirondack Mountains that March morning.

پسر او، یک مرد ۳۳ ساله اهل نیویورک، آن صبح ماه مارس برای پیاده‌روی به کوه‌های آدیراندک رفته بود.

💡 The Hudson River, which runs from the Adirondack Mountains to New York City, could be dangerous to humans: There’s sewage and rats that could lead to infections, and mercury could poison people.

رودخانه هادسون که از کوه‌های آدیراندک تا شهر نیویورک امتداد دارد، می‌تواند برای انسان‌ها خطرناک باشد: فاضلاب و موش‌هایی وجود دارد که می‌توانند منجر به عفونت شوند و جیوه می‌تواند مردم را مسموم کند.

💡 Families return to the Adirondack Mountains annually, measuring children’s growth against cairns, canoe routes, and the same stubbornly cold swimming holes.

خانواده‌ها هر ساله به کوه‌های آدیراندک بازمی‌گردند و رشد کودکان را با سنگ‌چین‌ها، مسیرهای قایق‌رانی و همان گودال‌های شنای سرسخت و سرد می‌سنجند.

💡 Dawn in the Adirondack Mountains reveals mist lifting from bogs, loons calling, and trailheads filling with ambitious, coffee-scented hikers.

سپیده دم در کوه‌های آدیراندک، مه را از باتلاق‌ها بلند می‌کند، پرندگان دریایی بانگ می‌زنند و ابتدای مسیر پر از کوهنوردان جاه‌طلب و با رایحه قهوه می‌شود.

💡 Glacial history shaped the Adirondack Mountains into domes and valleys where bog orchids, balsam, and granite coexist stubbornly with storms.

تاریخ یخبندان، کوه‌های آدیراندک را به گنبدها و دره‌هایی تبدیل کرده است که در آن‌ها ارکیده‌های باتلاقی، گل حنا و گرانیت سرسختانه با طوفان‌ها همزیستی می‌کنند.