علی حين غرة

یعنی «ناگهان»، «در یک لحظه‌ی غافلگیری»، یا «در زمانی که طرف غافل بود». واژه‌ی غِرّة به معنای غفلت و بی‌خبری است؛ پس این عبارت برای توصیف رخ دادن چیزی به‌طور ناگهانی و بدون انتظار به کار می‌رود.