عالء

💡 ظهرَ اسمُ البلدةِ القديمةِ في المخطوطِ على شكلِ عالء غيرِ واضحٍ تماماً.

نام شهر قدیمی در نسخه خطی به شکل نمادی بسیار نامشخص ظاهر شده است.

💡 ‬أعرف أن عالء يحب‬ ‫أيضا ما أعرفه ْ‬ ‫عالء‪ :‬وأحبك يا سلمى‪ ,‬هذا ً‬ ‫سلمى‪

من می‌دانم که علاء چیزهایی را که من می‌دانم دوست دارد. علاء: و من تو را دوست دارم، سلما. سلما: این...

💡 ‬وهنرها زوجها عالء عىل‬ ‫طلبها املفاجئ غري املعتاد‪

شوهرش، علا، از درخواست ناگهانی و غیرمعمول او خوشحال شد.

💡 في بعضِ النسخِ القديمةِ، جاءتْ هذه اللفظةُ عالء بسببِ خطأٍ في الطباعة.

در برخی نسخه‌های قدیمی‌تر، این کلمه به دلیل خطای چاپی به صورت «علا» آمده است.

💡 ‫عالء‪ :‬ال شك في أن ما‬ ‫أضحكك هي كلمة بنترفع‪

علاء: شکی نیست که چیزی که باعث خنده‌ات شد کلمه «بِتَرَفاً» (یعنی «ما قیام می‌کنیم») بود.

💡 احتاجَ الكاتبُ إلى مراجعةِ النصِّ لأنَّ كلمةَ عالء كُتبتْ بخطٍّ ملتبس.

نویسنده نیاز داشت متن را اصلاح کند زیرا کلمه «علاء» با خط مبهمی نوشته شده بود.

💡 ‬ولكن فاجأها رد عالء عىل أمه بنفسه‬ ‫حني قال‪:‬‬ ‫ «راوية» معاها حق يا أمي‪.

اما او از پاسخ علا به خود مادرش تعجب کرد که گفت: «راویه راست می‌گوید، مامان.»

💡 ‫أيها‬ ‫ّ‬ ‫َ‬ ‫عيناك هما مصباح عالء ال ّدين‬ ‫َ‬ ‫الجبل والخرفا َن متج ّعدة الصوف‬ ‫ي‬ ‫فلتشت ِر ل َ‬ ‫َ‬ ‫البيت الذي يضيء شتاء ً‬ ‫اشت ِر لي‪

آه، چشمان تو چراغ علاءالدین هستند، کوه و گوسفندانی که پشم‌هایشان چروکیده است، پس خانه‌ای را که در زمستان روشن می‌شود، برای من بخر.